رباعــــــی

 

شاید دلــم از چشم تو شــک بردارد

 

از قنـــــد لبــت گـــاه، نمک بر دارد

 

ازهق هق گریه های خودمی تــرسم 

 

 هــرشـب دل نـازکـــم تــَرک بردارد  

..............

 دوبیــــتی

 

اگـــرداغ دلمــــرا دیــــده باشی

 

شقــایق می شکوفــد این حواشی

 

مبــــادا بـــا نـــــگاه آتشــیــــنـت

 

نمک بر زخــــم های مـن بپاشی

 

...................

 

 

 

................... 

باغ نـــــــــگاه

 

  گل مـی کنـد به باغ نگاهت جـوانی ام 

 وقــتی بروی دامـن خـود می نشانی ام

 داغ جنون قــطره ی اشکم به چشـم تـو

هرچند ازدوچـشم خودت می چکانی ام

مـن عــابــرشــکســته دل خـلـوت تو ام

تا بیـکران چشــم خــودت می کشانی ام

یک مشـت بغض یـخ زده تفسیرمی کند

انـــدوه و درد غربـت بــی همــزبانی ام

وقــتی پـریـد رنگ تــواز پشت قصه ها

تصــویر شد نهـــایت رنـگــین کـمانی ام

تو،آن گلی که می شـکفی در خیــال من

پُرمی شود زعطر خوشــت زنــدگانی ام

در کـهـکشان چـشــم تـو گـم می شود دلم

سرگـشتـــه درنــــهایــتی از بی نشـانی ام

 زیــبــاترین ردیـف غـــزلهـــای من توئی 

ای یـــــار ســــرو قـــامت ابـرو کمانی ام

حــالا بیـــا و غـــربـت مـا را مــرور کن

ای یــــادگــــــار وســعت سـبـز جـوانی ام