السلام علیک یا ابا عبد الله الحسین
کاروان رفــتـه ومـن بــا دل باقیمانده
مانده ام خســته وصد مشکل باقیمانده
................
ازعشق وعطش عطـر پیـام آوردند
نـوبـاوه ای از اوج قـیــــام آوردند
تا شــام جهــان زمـاه ، لبریز شود
خورشید سه ساله را به شام آوردند
..................
هنوز هــــــم.....؟(سالار شهیدان)
ای بیــــکرانه غـــربت دنـیــــا هنوز هم
تـنــها تـــرین غریبــــــی وتنها هنوز هم
ایـن مــوج هــا صدای غزلهای غــــربتند
در انـعـکــاس خــاطــر دریــــا هنوز هم
گلبوته های خــون تو بعــد از هزار سال
گل می کنـنـد در دل صـحـــرا هنوز هم
دستی نـــکرده در دل تـــاریـــــخ روزگار
تــــرســـیم عشق مثـل تــو زیبـــا هنوزهم
هـر محـــفلی بنـــام بلنـــدت مـــّزین است
هستی تـــــو شمـع محفـل دلهـــا هنوز هم
از آن خـلایـقـی که د م از عـشق می زدند
عــالــم نکــرده مثـل تـو پیــــــــدا هنوزهم
می بینمـــت غریب وکنـــــارم نشسته ای
می پرســـم از نــــــگاه تو آیـــا هنـوزهم ؟
...............
پیام آور کـــربلا (حضرت زینب)
هیچکس مانـنــد زیـنب دیــن حــق یـاری نکرد
با کــلام آتــشــیـن خــویـــش دیــنــداری نــکرد
هیـچـکـــس مانـنـد زیـنـب شـط خــون کــربــلا
در کویر تشنه ی عــالــم چـنــین جــاری نــکرد
هیچکس در دامن عصمت چو زیـنــب در جهان
گوهــر خــون شهــیـــدان را نـگهــداری نــکرد
هیچکس ماننـد زینـب جــوجــه هــای خستــه را
در هــوای عــطــر دسـتـانــش پــرستاری نکرد
باغـــبــانی مــثـــل او بــا لالــه هـــای دلنــشیــن
دیــن حــق را در دل تــاریــخ گــلکــاری نـکرد
تا شــکوفــا سازد آن گــلها بـــه فــصل نــوبــهار
باغ را این گونه از هر خار و خس عـاری نکرد
تــا دل نــــوبـــاوه هـا از درد و از غـم نـشــکنـد
خـون دل می خورد اما اشـک خـود جـاری نکرد
بـا تـمـام آن مصــیـبــت هـا که بــر زیـنـب رسید
در هــوای ایـن سـفـر یک لحظه هم زاری نکرد
آن که با آتــش پـیــام خــون بـه قـلـب شب نوشت
با هــمـان خــون حسـیـنی جلوه ی زینــب نوشت
سالار شهــــــیدان
سـرسبـز ترین فصل کلام عشقی
هــرجا که تویی اوج پیـــام عشقی
با آمـدنت جهــــان شکوفـــا گردید
تــاریــــخ تــــولــــد تمـــام عشقی
.................
قمربنی هاشم ابوالفضل العباس
زچشــم دشمنانت خـواب بـردی
تو گوی سبقت از مهـتاب بـردی
نخوردی آب وحسرت ماند برآب
چه زیبـا آبـــــــروی آب بـردی
................
وقتی که جهان زعشق واحساس افتاد
گلبــــرگ گلی زشاخـــه ی یاس افتاد
شد بــــا ل صعــود جمله ی عـالمیان
آن دست که از پیــکر عبــــاس افتاد