... من دیگر

یکسال دگر طی شد و یــک رفــتن دـیگر

من ، واژه ی تکراری و یا من ، من دیگر

همسایـه ی یکرنگ درخــتیم، چه زیباست

انــدیشــه شود سبز بــه پیــراهــن دیـــگـر

پــرواز کنــم از قـفــس ایــن تـن خـاموش

در حــال و هـوای چـمنی در تــن دیــگــر

تــا آیـنـه هــا از جگــر ســوخــتـه ی مـــا

تـکـثــیر کنند ایــن هـمــه بشکـفـتن دیــگـر

در بــاورمـــان رستـن صد دشت شقــایـق

یــا خستــگــی و حوصله سر رفتن دیگر

بـلــور دل

نــشکند نــازک تــر از گل این بلور چینیت

تــرسم آخــر تـلـخ گــردد شهد این شیرینیت

یــا خــدا نــاکــرده پـاییز آورد در ایـن بـهار

وسعــت ســرسبـز بــاغ سـرخ فــروردینیت

در شب بــــــــــــــارانی چشمت ببارد بیقرار

خوشه خوشه ابـــــــــرهای گریه ی پروینیت

ریشـه هــای دستـهــا را رنـگ بــارانی بزن

بشــکفـد تــا از اجــابـت غــنچـــه ی آمینیت

سنگ میبارد ، مواظب باش ای نازک خیال

نــشکند از ایــن هـمــه بــاران بـلور چینیت