دلتنگی های آینه

ما به آئیـنــه ی دل سنــگ تـــو را کم نزدیم

سوخــتــیم از غــم هـجـــران تـو و دم نزدیم

سینه هــامـــان نشد از درد شــقایـــق بـــاران

تا دم از جـلوه ی عــشق تو به عــــالم نزدیم

بی گل روی تو افسوس که در غربت خویش

شــاخــه ای گــل زمحبت به سر هــم نــزدیم

در زلال نــفـست آه... چـــه بـــی شــرمــانه

هــم زدیـم از غــم عشق تـــو دم و هم نزدیم

ادعــایـــی است بـــه دریــای تـو پیوند زدن

دل بــه دریـــای شـمـا قــدر مســلــم نــزدیم

_*کلمه«هم» در بیتهای 3و4و5 به سه معنی متفاوت آمده است.

دریا ترین گدازه

می خواهم از دو چشم ترم خون ببارمت

دلپــاره هـای تــشنـه بــه هامون ببارمت

از لـحظــه های زخمی  تاتار تار خویش

صــدهــا هـــزار داغ شبــیـخون ببارمت

دریــا تــریـــن گــدازه بریزم به روز تو

در وسعتــی زدرد ، شـبی خـون ببارمت

یــک شب بـیــا و لیـــلی من باش نازنین

تــا نقد جان به شیوه ی مـجنون ببارمت

خورشیــد من بیا که تو بـالاتری زعشق

تا شعـلــه شعله در دل گــردون ببارمت

تاتار:: قومی مهاجم در تاریخ که کارشان شبیخون زدن بود