تبليغاتX
اشعار سید محمد رضا هاشمی زاده

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 کتاب، همصدا با نخل های تشنه

به چا پ دوم رسید

 


   

مجمــوعـــه ی تـــازه تـرین غـــزلیات, رباعیات و دوبیتی هایم چـــاپ ومنتشر

همصــــدا با نخـــــل های تشـــــنه

در کمترازچهار ماه به چاپ دوم رسید

این مجمـوعـه  در ۱۴۰ صفـحه شعـر شامل نو انــدیشه تـرین و تازه تــرین سـروده های اینجانب ســید محمدرضا      هاشمــی زاده با صــدوبیست غـزل، سی رباعـی،و سی دوبیتی بسیارنواندیش وتازه،که حاصل تلاشهای   شعــــری ام از سال ۸۰تا ۹۰ است ،با مضامین تازه .   ساختاری صمیمی وهمسو با شعرمعاصر،چگونگی ارسال کتاب درزیر مطلب خدمت دوســــتان بطور  کامل توضیح داده شده است   .

اطلاعات کامل در مورد ارسال ودر یافت وهزینه پست کردن  کتاب،

( همصدا با نخـــــل های تشــــنه    (در هرنقطه کشور

روش اول پرداخت هزینه *-پرداخت هزینه کتاب از طریق کارتهای عابر بانک عضو شتاب

۱-واریز مبلغ(۳۵۰۰تومان) پول کتاب به اضافه هزینه پستی که در زیر توضیح داده شده به حساب سیبا آقای سید محمدرضا هاشمی زاده از طریق کارت به کارت   شماره کارت:

۲۴۳۵  ۴۹۲۳  ۹۹۱۱  ۶۰۳۷ قیمت کتاب ( ۳۵۰۰) تومان هزینه پست پیشتاز.(۳۵۰۰) تومان در این صورت قیمت کتاب به اضافه  ارسال باپست پیشتاز(۷۰۰۰) تومان جمعا

 

###########

2_روش دوم پرداخت هزینه .کلمبلغ۷۰۰۰ تومان۰ را به     حساب شماره حاری (۰۳۱۳۲۰۵۹۰۳۰۰۳)  بنام سید محمدرضا هاشمی زاده.به نشانی اســتان بوشهر . خورموج. بانک صادرات خورموج شعبه مرکزی واریز نمائید.،وآدرس کامل پستی خود خود را همراه با نام وشهـرت کاملتان به  این وبلاگ  بفرستید تا انشالله در اسرع وقت کتاب به آدرس موردنظرارسال شود و با دریافت کتاب با کامنتی به این وبلاگ ما را در جریان دریافت کتاب قراردهید

+ نوشته شده در  دوشنبه سوم بهمن 1390ساعت 21:26  توسط سید محمد رضا هاشمی زاده 

       همین......... حتــــی            

زمــــان دارد ســـــرِ نـاساز گاری با زمین حتی

ازاین بازی خودش هم خسته شد نقش آفرین حتی

منـم از شاخه ای افتاده برگی خشک وسر گردان

مرا با خود ببـر،ای چشمه جـاری همـــین، حتـی

ندادی سهــــم چشما نم به جـــز شبهـــــای بارانی

که بنویسم تورا من خیس،هرشب بیش ازاین حتی

به شعر من نمی گنجی که توشیـرین ترین شـوری

برایت تا بگویم صد غـــــــزل دریـــــــا ترین حتی

در این بی تکیه گاهـــی ها چه تنهــــا مانده ام حالا

ســــراغم را نمی گیــــری، تو هم ای نازنــین حتی

.........................

 

پروازتا حــرم...(  شوق پرواز تا حرم امام رضا )      

 

آقـــــا سلام ، عاشقـــم و دل شکسته ام

از شاعــــران نسل پریشـــان ِ خسته ام

زخمی ترین مســــافـــــر درد آشنای تو

با یک سبد سـتاره ی غم دسته دسته ام

هر وقــــت آمدم زره دور...تــا حــــــرم

جز کولـــــه بار گریــــه برایت نبسته ام

قابــل نبوده ام که نخـواندی دوبـــاره ام

چندی است در هوای زیــارت نشسته ام

بر گنبد طلائی تو بــــــــــــا طواف دل

عاشق ترین کبوتر این خـــــیل بسـته ام

چندی است با تمام غــم و درد بی کسی

من نیز چون نمــــــاز مسافر شکسته ام

ای آشنای ضـــــــــــــــامن آهو نگاه کن

من هم اسیر و زخمی و هم دلشکسته ام

آقا بحق مـــــــــــــــادر پهلو شکسته ات

من نیز در خیال شفــــــــاعت نشسته ام

 

 تصـــــادفی....

 

این روزها چقــــدر فـــــراوان تصادفی

در ذهن شهر خلـــــــوت انسان تصادفی

دیگر به خــط سیر دو چشم اعـتماد نیست

این روزها مسیر اتــــــــــوبــان تصادفی

در طرح هــــــای مبهم بن بست کوچه ها

خط می خورد مسیر خیابـــــــــان تصادفی

بغض عطش به حنجره ی خاک مانده است

در سفره ها که زمـــــــزمه ی نان تصادفی

دیگر به انتهــای زمسـتـــــــان نمی رسـیم

    وقتی ست خـط روشـن بـــــــاران تصادفی   

  در امتداد خـط خـطی ِ این مسیـر هم 

        شایـد رسیـد نقطه ی پـایـان تصادفی       

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم دی 1390ساعت 8:25  توسط سید محمد رضا هاشمی زاده  | 

  

السلام علیک یا ابا عبد الله الحسین

 

 کاروان رفــتـه ومـن بــا دل باقیمانده

 مانده ام خســته وصد مشکل باقیمانده

................ 

 ازعشق وعطش عطـر پیـام آوردند

 نـوبـاوه ای از اوج قـیــــام آوردند

  تا شــام جهــان زمـاه ، لبریز شود 

 خورشید سه ساله را به شام آوردند 

.................. 

هنوز هــــــم.....؟(سالار شهیدان)

ای بیــــکرانه غـــربت دنـیــــا هنوز هم
تـنــها تـــرین غریبــــــی وتنها هنوز هم
ایـن مــوج هــا صدای غزلهای غــــربتند
در انـعـکــاس خــاطــر دریــــا هنوز هم
گلبوته های خــون تو بعــد از هزار سال
گل می کنـنـد در دل صـحـــرا هنوز هم
 دستی نـــکرده در دل تـــاریـــــخ روزگار
تــــرســـیم عشق مثـل تــو زیبـــا هنوزهم
هـر محـــفلی بنـــام بلنـــدت مـــّزین است
هستی تـــــو شمـع محفـل دلهـــا هنوز هم
از آن خـلایـقـی که د م از عـشق می زدند
عــالــم نکــرده مثـل تـو پیــــــــدا هنوزهم
می بینمـــت غریب وکنـــــارم نشسته ای
می پرســـم از نــــــگاه تو آیـــا هنـوزهم ؟

...............

 

پیام آور کـــربلا (حضرت زینب)

 

هیچکس مانـنــد زیـنب دیــن حــق یـاری نکرد

با کــلام آتــشــیـن خــویـــش دیــنــداری نــکرد

هیـچـکـــس مانـنـد زیـنـب شـط خــون کــربــلا

در کویر تشنه ی عــالــم چـنــین جــاری نــکرد

هیچکس در دامن عصمت چو زیـنــب در جهان

گوهــر خــون شهــیـــدان را نـگهــداری نــکرد

هیچکس ماننـد زینـب جــوجــه هــای خستــه را

در هــوای عــطــر دسـتـانــش پــرستاری نکرد

باغـــبــانی مــثـــل او بــا لالــه هـــای دلنــشیــن

دیــن حــق را در دل تــاریــخ گــلکــاری نـکرد

تا شــکوفــا سازد آن گــلها بـــه فــصل نــوبــهار

باغ را این گونه از هر خار و خس عـاری نکرد

تــا دل نــــوبـــاوه هـا از درد و از غـم نـشــکنـد

خـون دل می خورد اما اشـک خـود جـاری نکرد

بـا تـمـام آن مصــیـبــت هـا که بــر زیـنـب رسید

در هــوای ایـن سـفـر یک لحظه هم زاری نکرد

آن که با آتــش پـیــام خــون بـه قـلـب شب نوشت

با هــمـان خــون حسـیـنی جلوه ی زینــب نوشت

 

 

سالار شهــــــیدان

 سـرسبـز ترین فصل کلام عشقی 

هــرجا که تویی اوج پیـــام عشقی

با آمـدنت جهــــان شکوفـــا گردید

تــاریــــخ تــــولــــد تمـــام عشقی

.................

قمربنی هاشم ابوالفضل العباس

زچشــم دشمنانت خـواب بـردی

تو گوی سبقت از مهـتاب بـردی

نخوردی آب وحسرت ماند برآب

چه زیبـا آبـــــــروی آب بـردی

................

وقتی که جهان زعشق واحساس افتاد

گلبــــرگ گلی زشاخـــه ی یاس افتاد

شد بــــا ل صعــود جمله ی عـالمیان

آن دست که از پیــکر عبــــاس افتاد

.............

دوبیــــــــتی ها

زمین دربستر شب خواب می رفت

شب ازتشویش وبی مهـتاب می رفت

ومـن افتـاده بـــرگ از شاخـه ای که

پـس ازعـمــری بــروی آب می رفت

.........

 اگر داغ دلمـــرا دیــده باشی

شقــایق می شکوفـد این حواشی

مبـــادا بـــا نـــــگاه آتشـــیـــنت

نمـک بر زخــــم های من بپاشی

.........

نـــگاه آینـــــه یـــکرنگی من

سکوت تـلخ عصر سنگی من

وصیت کرده ام مال تو باشد

تمــام وسـعــت دلتـــنگی من

   

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم آذر 1390ساعت 14:9  توسط سید محمد رضا هاشمی زاده  | 

این در به جز ازدوست، بروی همه بسته ست

    این کلبـه ی تنهـــایی دلهـــای شکسته ست 

......................

       

دل خود را که نــم نــم  بســــته بودیم

درِ غـــــم های عـــالـــم بســــــته بودیم

شکســـــتی بر مــــــدار چشـم هــــایت

قـــراری راکه با هـــــم بســــــته بودیم

 

....دریا ترین گـــدازه



می خواهم از دوچشم ترم خون ببارمت

دلپــاره های تشـــــنه به هامون ببارمت

 از لحظه های زخمـی ِتـاتـارتار،خـویش 

  صدهـا هـــــزار داغ شبــیخون ببارمت  

 دریــا تــریـن گـــدازه بریزم به روزتـو 

 در وسـعـتی زدرد، شبـی خـون ببارمت  

یک شـب بیــا ولیــلی من بـاش نـازنین 

تا نقــد جـان به شیوه ی مجنون ببارمت 

 خورشـید من بیا که تو بالا تـری زعشق   

تـا شعـله شعـله در دل گــــردون ببارمت 

 

**********

چشم تو....

روز وشب می گـردد این دل بر مدار چشم تو

دل دونیـمــم می کنــد نصـف النهــار چشم تـو

درکسوف متن تـــاریـــخ نـگاهــت خـوانــده ام

نقـشـــه ی جــغـــرافـیـــای روزگـــار چشم تـو

چرخ گـردون ست عمری رمـزسر گردانی اش

حـاصـل سـرگشـتگی در گیــــر و دار چشم تـو

می شـود پـــی بـــرد از عـمـق نــگاه روشنــت

نقـش مـی بنـــدنـــد دریــــا هـا کنـــار چشم تـو

جـذبـــه ای دارد که بــی شـک لابـلای ابــرهـا

می کِشـــد حتــی خــدا هــم ، انتـظــار چشم تو

**********

رباعیات



ای باغچه پس کجاست سوسن هایت؟

با داغ جنـــو.ن فصــــل شـــکفتن هایت

تنهـــا تر از اینـــی که تـــورا حس کردند

در خلـــوت بـــی نهـــــایــت تنهـــــایت

 

****

 

 ای رود بیــــا دشـــت مــــــرا آب بگیر..

این شب، شب خسته را به مهتاب بگیر

ای وسعت آغوش صمیـــــمانه تــــــرین

.من عکس تـــوام ، بیا مرا قـــــاب بگیر

 

****



دوبیـــــتی ها


غبارآلــوده چون  حــــال  جنوبم

کویرم تشـــــنه ام ســـــال جنوبم

 دلی لبـــــریز آتش بـاز، یخ بست

دلم قطبـــــــی خودم مـــال جنوبم

 

****


بهم دلهــــــا که نم نم بستــــه بودیم

در ِ غمهـــــــای عالــــم بسته بودیم

شکســــــــتـی بر مـــــدار چشمهایت

قــــــــــراری را که باهم بسته بودیم

****


فضا تنـــگ است،اوج بالهـــا بعد

شبی خاموش وقیــــــل وقالهـا بعد

زمان وفرصت عاشق شدن نیست

قـــــرار ما بمــــانَد...سالهــــا بعد

****


پر ار شعرم پـر از سوزم دگر هیچ

زدل خاکستـری مانــــد و جگر هیچ

تمــــــا م سهم من از شعـــر شد درد

همیـن از شعـر دارم، مخـتصـرهیچ 

 

****

 

دلم کنــدوی زنبـور وعسل ...هیـچ

در این دریاچه از شور غـزل...هیـچ

دلم درسی سی یو از کــــــــــار افتـاد

 

ولی در پشت در عکس العمــل..هیچ 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم مهر 1390ساعت 9:7  توسط سید محمد رضا هاشمی زاده  | 

 

 

با رنجهـــــای پدر...

 

این بــار بـابـا  آمــد امــا  نــان  نــیاورد

بغض غریــب ابریــش بـــاران نیـــاورد

دست پدر این زنـدگی ، ایـن بی سرانجام

حتی به هم این بی ســــر و سامان نیاورد

بابا که خود میگفت مهمان خیر خانه است

بر سفـــره ی بــی نانمان مهــــمان نیاورد

بـا چـــــای تلخ تلـخ ، حتـــی مـــادر مـــا

یک حبه قنــد ســـاده بـــا فنــــجان نیاورد

آمــــــد بهــــار تــــازه امـــــا بـا مـــحبت

یک شـــاخه گــل در خـاطـر گلدان نیاورد

آوازهای خســـته ی ایـن شهــــر متـروک

کـوچ پـرسـتو را به ایـــن سامـــان نیاورد

دیــگر زلال چشـــمـهای شـــاپــــرکــــهـا

با آب و بـا آئیــنـه هــــم ایمــــان نیـــاورد

آنــــــروز بابا آمــــد امـــــا پیـنـــه بســته

بـا دستـهـــای خســــته ای که نــان نیاورد

   

.....................   

 

این خانه به جز دوست بروی همه بسته ست

این کــلبه ی آرامش دلهــــای شکســــته ست

............

پائیـــــز 

نگاه هر خیابان بــرگ، پائیز

وآوای درختـان بــرگ، پائیز

 طنین خسته ی نارنجی ِ شهـر

   هوای گریه باران بـرگ، پائیز  

.............

من ازاول جنـوبـی زاده بودم

به دامـان کـــویــر افتاده بودم

کنار دست ساحـــل،سالها پیش

دل خـود را به دریــا داده بودم 

هاشمی زاده

................

 

زمــــزمه های تنهــــایی

 

 

رباعـیـــات

 

بااشک خودم شکستِ دریا دادم

بـربــآد تمـام هســـــتِ دریا دادم

 آن شب دل من عجیب توفانی شد

وقتـی که دلــم بـدســتِ دریا دادم

 ..............................

می سـوزم اگـربه قـلب دریـــا نزنم

مجنون تر ازاینم که به صحرا نزنم

از بغض گلوگیـــــر شما می پــرسم

حرف دل خـــود را بـــــزنم یا نزنم؟

.............

ابــرآمد وهـرگوشه ی آن باد کشید

هر برگ،که ازشاخه ای افتاد کشید

با اینهمه کـهـکشان وتـاریکی شـب

بایـــد بــسر ســـــتارگان داد کشید

..............

از شاخه گلی به سمت پائیـن افتاد

پرپر شد ورفت ورفت،تا چین افتاد

تکلیف شب ِ سیاه مردم خط خورد

برصفحه ی پیشانی من چـین افتاد

.............

این شیشه به یک اشاره هی می شکنی

این دل دل ِ پـاره پـاره هی می شکنی

عاشق شدن تو نیز، رسمی ست عجیب

دل می بری ودوبـــاره هـی می شکنی

 

دوبیـــــــــــتی ها

 

شکسته بال پـــــروازم پری چند ؟

به اوج دار، این شبــــها سری چند

زمستان در زمستان است امـــروز

دلی لبریز آتش می خـــری چند ؟

............

سخن ازاسب وزین بگذارای مرد

به جایش نقطه چین بگذار ای مرد

شکاری نیست،کاری نیست امروز

تفنگــت را زمیـــن بگـــذار امروز

.............

دلـــم با صحنه سـازی می گرفتی

بـه رســـم دلنـــــوازی می گرفتی

به ضرب آهنگ چشمت،دست آخر

دل مــن را به بــــــازی می گرفتی

...............

زمین دربستر شب خواب می رفت

شب ازتشویش وبی مهـتاب می رفت

ومـن افتـاده بـــرگ از شاخـه ای که

پـس ازعـمــری بــروی آب می رفت

......................

قابل توجه دوستان بزرگوارم در سراسر 

کشور

دوستان عزیز در هرنقطه ی کشورکه

 تمایــل بداشتن کتـاب تــازه ی شعــرم

(همصدا با نخل های تشـــنه)

داشته باشند،.با توجه به مطلب پست قبلی

وشماره های درج شده میتوانند درخواست

فرموده تا در کوتاه ترین مدت کتاب فوق

به آدرسشان ارسال گردد

      

+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم مرداد 1390ساعت 10:49  توسط سید محمد رضا هاشمی زاده  | 

جز دوست در ِکلبه ی ما بر همه بسته ست

این خلوت آرامش دلهـــــای شکســته ست

......................


 کتاب، همصدا با نخل های تشنه

 


   

مجمــوعـــه ی تـــازه تـرین غـــزلیات, رباعیات و دوبیتی هایم چـــاپ ومنتــشر شد..

همصــــدا با نخـــــل های تشـــــنه

این مجمـوعـه  در ۱۴۰ صفـحه شعـر شامل نو انــدیشه تـرین و تازه تــرین سـروده های اینجانب ســید محمدرضا      هاشمــی زاده با صــدوبیست غـزل، سی رباعـی،و سی دوبیتی بسیارنواندیش وتازه،که حاصل تلاشهای   شعــــری ام از سال ۸۰تا ۹۰ است ،با مضامین تازه .   ساختاری صمیمی وهمسو با شعرمعاصر،چگونگی ارسال کتاب درزیر مطلب خدمت دوســــتان بطور  کامل توضیح داده شده است   .

اطلاعات کامل در مورد ارسال ودر یافت وهزینه پست کردن  کتاب،

( همصدا با نخـــــل های تشــــنه    (در هرنقطه کشور

روش اول پرداخت هزینه *-پرداخت هزینه کتاب از طریق کارتهای عابر بانک عضو شتاب

۱-واریز مبلغ(۳۵۰۰تومان) پول کتاب به اضافه هزینه پستی که در زیر توضیح داده شده به حساب سیبا آقای سید محمدرضا هاشمی زاده از طریق کارت به کارت   شماره کارت:

۲۴۳۵  ۴۹۲۳  ۹۹۱۱  ۶۰۳۷ قیمت کتاب ( ۳۵۰۰) تومان هزینه پست پیشتاز.(۳۵۰۰) تومان در این صورت قیمت کتاب به اضافه  ارسال باپست پیشتاز(۷۰۰۰) تومان جمعا

 

###########

2_روش دوم پرداخت هزینه .کلمبلغ۷۰۰۰ تومان۰ را به     حساب شماره(۰۳۱۳۲۰۵۹۰۳۰۰۳)  بنام سید محمدرضا هاشمی زاده.به نشانی اســتان بوشهر . خورموج. بانک صادرات خورموج شعبه مرکزی واریز نمائید.،وآدرس کامل پستی خود خود را همراه با نام وشهـرت کاملتان به  این وبلاگ  بفرستید تا انشالله در اسرع وقت کتاب به آدرس موردنظرارسال شود و با دریافت کتاب با کامنتی به این وبلاگ ما را در جریان دریافت کتاب قراردهید

......................

رمضان ماه عبادت. تزکیه ورحمت مبارک

فرارسیدن ماه مبارک رمضان،ماه عبادت،تزکیه  

 ومــاه رحمت ومغفرت واسعه ی حق،بشما روزه  

 داران بزرگوارتهنیت،امیدواریم بتوانیم از برکات و 

عنایات خـــاصه این مـــاه پـــربـــرکت به فیض 

کامل برسیم 

..................................

 

خاطــــــــــره

 

آن نوای ربَّنــا درعطر افطـاری چه شد؟

آن طنین آشنا با سیـــنه ها، آری چه شد؟ 

درهـــوای خاطرات ازعطش لبــــریزمان

رد پای روشن آن چشمه ی جاری چه شد

عطــر وبـوی آن غذاهای لطیف ساده مان

در میان سفـــره ی نقش قـلمکاری چه شد

نوبهــــاری بود وشبهــا تاسحـــربا همدلی

گل نشستن هایمان درفصل بیداری چه شد

سادگی بـود وهـــوای دلنشیــن عطـر چای

راسـتی لطف وصفای نان بازاری چه شد

سفـره هـا لبریز،اما خالی ازاحساس عشق

 بااذان، شوق شکفتن های افطاری چه شد؟ 

 

 

رمـضـــــــان

 بـر هــر نفست اشـــاره دارد رمضان

 برعشق و عطش نظاره دارد رمضان

در ظلـمت بـیـــکرانــه ی شبـــهامـــان

دریـــا دریـــا ســــتــاره دارد رمضان

 

...............................

 

دوبیــــــــتی

بیـا ای همـنـفس بـاهــــم بمانیم

ا گرچه یک نفـس، با هـم بمانیم

 در این بی تکیه گاهی ها،من وتو

زمان گر شـد قفـس با هـم بمانیم

...................

اگـرداغ دلـــم را دیــده باشی

شقایق می شکوفد این حواشی

مبــــادا بـــا نــــگاه آتشـــــینت

نمک بر زخم های من بپاشی

 ...........................

 

 

رباعیـات ودوبیـــتی های تازه ام در

شعر تخصصی کوتاه جهان آنــــات

ونقد ونظرات ارزشمند شما دوستان

 

 ازشما دوستان بزرگوار م اســتدعا دارم با توجه به

ارزش واهمیت خاصی که همیشه برای نقد ونظرات

شما عزیزان صمیمی داشته ام، چنانچه فرصت دارید

به آدرسهایی که در زیر مربوط به رباعیات ودوبیتی

های تازه ام در آنات درج کرده ام..با کلیک بروی این

آدرسهــا..نظرات سازنده وارزشمندتان را درهرقسمت

 درج فرمائید که بی نهایت سپاسگزارم

 

آدرس دوبیتی های تازه ام در آنات

http://aanaat.com/content.asp?id=63277

 

آدرس رباعیــــا تم در آنات

http://aanaat.com/content.asp?id=63221

 

  

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم اردیبهشت 1390ساعت 21:18  توسط سید محمد رضا هاشمی زاده  | 

                                   

اتفـــــاق تازه

خط می خــورند قــد درخــتان جنـگلی

   یک قتل عــــام تازه بدین سادگی . ولی.....

فــصلی بــرای کوچ پرســتو نمانده است

وقتی که نیست،سقف همان خانه ی گِـلی

 آشــفـته شـــد ز غــرش امواج سهمگین

آرامــش صــمیمی مــرغـــان ســاحلی

خـــالی است از شــکوه شــکفتن بهارها

دیـگر نــمانــد ،از گــل و بلـبل شمایلی

تنـها به رسم زنــدگی و زنده ماندن است

این طرحــهای مضــحک و طرح مسایلی

این جــمع ها کـه حل مـسایل نـمی شود

تنــها هدف نشــستن مــا روی صـــندلی

هــرگـــز دلـی به قلب غـریبم گره نخورد

بــرگـــرد تــا به خـلوت خود بی معطلی

 

                                       ربا عیـــــات

 

                      من اهل شکســـــته های بی پیوستم

                      بایک دل خون که مانده روی دستم

                      بــار دل من چقـــدر سنگین بستــــند

                      شاید به گناه اینکه شاعـــــر هســـتم

                               ...................

                     دیشب به دلم نشستی ای مـــاه به شعر

                     درد وغــم توچکـــــــید چون آه به شعر

                     امشب زدوچشـــــم خود تورا بــــاریدم

                     در وسعت اشک وآه همــــــراه به شعر

                                ...............

                    با فتـنه ی چشـــم های تو ساخت دلم

                    دیوانه شد و به هرطـــرف تاخت دلم

                    این شیشه شکسته،اهل پیوند که نیست

                    در سطــل زبـــاله بایــــد انداخـت دلم

                            

                            دوبـیــــــــــــــتی ها

                           

                    زمین در بستر شب خواب می رفت

                    شب از تشویش وبی  مهتاب میرفت

                    ومن افتــاده برگ  از شاخــه ای که

                    پس از عمــــری بروی آب می رفت

                               ................. 

                    مرا چشـــــم تـــری چون رود دادنــد

                    دلی غمگیـــــن ودرد آلـــــــــود دادند

                    ره ورسم جهــــان این بود از آغـــاز

                    به هـر کس هــرچه لایـق بـود..دادند

                               ...............

                    برو تا این حــــــوالی بــــر نگردی

                    به ایـن آشفــــته حــالی بــر نگردی 

                    بگیر این دل، دل زخمی کــز اینجا

                    توهــم با دسـت خالـــی بــر نگردی

                              .............

                     برو ای دل که دیگر نــا ندارم

                     برای گــــریه هایت جـــا ندارم

                     در این خط عبور بی سر انجام

                     تومی خواهی برو من پـا ندارم

                          ....................

                با پوزش از دوستان بزرگوار وصمیمی

              به علت مشکل ناراحتــی چشـــم وتوصــیه

              چشم پزشک، ممکن است  نتوانم حضوری 

              مستمر ومـداوم داشته، وپاسخگوی پیامهای

              محبت آمیز دوســتان باشم وبخصوص آثار

              ارزشمندشان رانقد نمایم،پوزش می خواهم.

              اما حضور گــرم وصمیمی دوســتان را در  

              وبــــلاگم گرامی می دارم،وارج می گذارم

               از همه بزرگوارن صمیمی ،التماس دعا

                

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هشتم فروردین 1390ساعت 10:52  توسط سید محمد رضا هاشمی زاده  | 

  

ســــــلام دوســـتان صمیــــــمی

همسفر با بهــــــــار

 

 

تا به اوج آسمان با بـــال ِ نو بینم تورا

ازطبیعت سبـــزتربا حال ِ نو بینم تورا

سینه ات آئیـنه ی عشق وزلال دوستی

درشکوفایی چوگلهــا سال ِنو بینم تورا

.....................

 فـــرارســیدن عیـــد باســتانی ومعطرنــوروز

وسال جدید برشما دوستان گل اندیشه فـرخنـده 

ومبارک ،عمــرتان بهـــــاری، ولحظه لحظه 

زندگیتان گـــل باد 

 

 

ســـــــال تازه

 

 یکسال دگر طـی شد و یـک رفتن دیگر

من، واژه ی تکراری و یا من، مـنِ دیگر

همسایه ی یکرنگ درختیم، چه زیباست

اندیشـه شـود سبـز، بـه پیـراهـن دیگـر

پــرواز کنـم از قـفس این تـن خـاموش

در حـال و هـوای چـمنی در تـن دیـگـر

تـا آیـنـه هـا از جـگـر سـوخـتـه ی مـا

تـکثـیر کنند ایـن هـمه بشکـفـتن دیگـر

در بـاورمـان رُستـن صــد دشت شقـایـق

یـا خستـگی و حـوصـله ســر رفتن دیگر 

.....................

 

تنها گنـــاه شاعــــــــــری ام

 

 لبــریــزِ درد ؛ در رگ شعـرم شــناورم

 صف می کشند حـــــادثـه ها در برابرم

 این روزها کـه بغض زمین شعله می کشد

باید به زخـــــــم های خود ایمان بیاورم

در خلوت غــــــــریب دلم لانه کرده اند

گنجشک ها ی زخمـی بی بال و بی پـرم 

با این همه زمیـنه, بـگو، ای زمین که من

بایـد کجـــای خــاک تـو سـر در بیاورم ؟

بغـض مـرا مجـــــــال شکفتن نمی دهند 

شایـد به جـــرم اینکه زمانـی ست شاعـرم 

تنهـا گنـــــــاه شاعـریَم یک غـزل ، سپید

بـا یـک ردیــف تــا زه  ی داغ کبــوتــرم 

 

  

  

دوبیــــــــــــتی ها

 

کویرم با توصد پیوند دریاست

بـرویم وسعتی لبخـــند دریاست

زتوفان های چشمت ای بلاخیز

بگو تا ساحل من چند دریاست؟

 

......................

  

عموفـایــزقـــدیما بی ریـا،عشق

کجا رفته کجـارفته کجـا، عشق؟

توبودی وپــری وشـــور وحالـت

 عروسک بازیه این روزها،عشق 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم اسفند 1389ساعت 7:6  توسط سید محمد رضا هاشمی زاده  | 

 

دوســـتان عـــزیز و بزرگواربا پوزش از شما

 

همانطورکه در پست قبلـی عــرض کردم بخاطــر

مشکلات  متـعدد  از جمله  عـدم صحت کامل ، و

 نبودن زمـــان و وقت کـافــی ممکن است فرصت

 لازم جهت نقـد کارهای ارزشمند دوستان رانداشته

باشم ،با پـوزش ازمحضر یــاران همـدل، درپاسخ  

 پیـامهای محبـت آمیزشان

   به عرض ادب وسلامی بســــنده خواهم کرد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

باغ نـــــــــگاه

 گل مــی کنـــد به باغ نگـاهت جـوانی ام

وقــتی بروی دامـــن خـــود می نشانی ام

داغ جنون قـــطره ی اشــکم به چشـم تـو

هر چند از دو چـشم خودت می چکانی ام

مـن عــابـــر شــکســته دل خـلوت تو ام

تا بیـکران چشــم خـــودت مــی کشانی ام

یک مشـت بغض یــخ زده تفسیر می کند

انـــــدوه و درد غربــت بــی همــزبانی ام

وقــتی پـریـد رنگ تــو از پشت قصه ها

تصــویر شد نهـــایت رنـــگــین کـمانی ام

تو، آن گلی که می شــکفی در خیــال من

پُر می شود زعطر خوشــت زنــدگانی ام

در کـهــکشان چـشــم تو گـم می شود دلم

سرگـشتـــه در نــــهایــتی از بی نشانی ام

 زیــبــاترین ردیـف غـــزلهـــای من توئی 

ای یـــــار ســــرو قـــامت ابـرو کمانی ام

حــالا بیـــا و غـــربـت مـا را مــرور کن

ای یــــادگــــــار وســعت سبـز جوانی ام

 

.........................

رباعـــــــی ها

 

دادم دل ولاله زار دستم دادی

پــروانه ی بیقــرار دستم دادی

حالا من ودلی پـر از خلوت تو

دیدی که چگونه کاردستم دادی

...................

آلوده به گِل چشمه ی زمزم نکنید

از آینـــــه ها سـنگ فــراهم نکنید

هرشب شبمان ســـیاه تر می گردد

تعـــداد ســـــتاره هایمان کـم نکنید

...................

دوبیــــــتی ها

قدم از کوچه ی بن بست بردار

وهرچه خاطــراتت هست بردار

به خاکســتر نشاندی هستی ام را 

بیـــا واز دل مـــن دســـت بردار

................ 

به چشمت شعله درجونم بیـنداز

به گیســویت پـــریشــونم بیــنداز

اگر زنــــدون دوچشمون توباشه

محبت کن به زنـــــدونم بیـــنداز

..............

مرا دل از ازل تنگ آفـریدند

برای غــــم هماهنگ آفـریدند

مرا دل شیشه ای کردند وآنگاه

برای تو دل ازسـنگ آفـریدند

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هشتم بهمن 1389ساعت 12:20  توسط سید محمد رضا هاشمی زاده  | 

دوســـــتان عـــزیز و بزرگوار

 

همانطورکه در پست قبلـی عـــرض کردم بخاطرمشکلات

 متعدد از جمله عـدم صحت کامل،و نبودن زمان کافی ممکن

 است فرصت نقد کارهای ارزشمند دوستان را نداشته باشم،با

 پوزش ازمحضرهمه یاران،درپاسخ پیامهای محبت آمیزشان

   به عرض ادب وسلامی بسنده خواهم کرد

...................................

 

                     تا حـــــــــرم عشق .....(پرواز تا حرم ثامن الائممه      

 

آقـــــا سلام ، عاشقـــم و دل شکسته ام

از شاعــــران نسل پریشـــان ِ خسته ام

زخمی ترین مســــافـــــر درد آشنای تو

با یک سبد سـتاره ی غم دسته دسته ام

هر وقــــت آمدم زره دور...تــا حــــــرم

جز کولـــــه بار گریــــه برایت نبسته ام

قابــل نبوده ام که نخـواندی دوبـــاره ام

چندی است در هوای زیــارت نشسته ام

بر گنبد طلائی تو بــــــــــــا طواف دل

عاشق ترین کبوتر این خـــــیل بسـته ام

چندی است با تمام غــم و درد بی کسی

من نیز چون نمــــــاز مسافر شکسته ام

ای آشنای ضـــــــــــــــامن آهو نگاه کن

من هم اسیر و زخمی و هم دلشکسته ام

آقا بحق مـــــــــــــــادر پهلو شکسته ات

من نیز در خیال شفــــــــاعت نشسته ام

    

 

 

در کوچه باغ خاطــــــره ها

 

 پایـــی نمانــــده تا بـه خیابـان بیاورم

 دستی زدرد،تـا به گــــــریبـان بیاورم

 در کوچه باغ خاطره ها در عبور باد

 یک مشـت خاطـرات پــریشـان بیاورم

 درسوت وکور خلوت تـــردیـد باغــچه

 پائیـــــز را بــرای تــو مهـمـان بیاورم

در قحط سال عاطفه حتـی کسی نگفت

برسفــره هـای خالی تان نـــان بیاورم

آئیـــنه ای وآه.. که دیـــگر نمانده است

یک ذره عشق تا به تو ایمــــان بیاورم

در انتهـــای کوچه ی شعــــــرم نیامدی

تا این غــــــــزل بنام تـــو یایان بیاورم

 

رباعیــــــات

ازخاطرمن حال و هوایت نرود

تصویر شکسته بسته هایت نرود

از سمت دل شکستــه ام می آیـی

آهسته بیــا شیــشه به پایت نرود

.............

تو در دل پـــاره پــاره هم می آیی

در یک شب بی ستاره هم می آیی

بـیرون کنم از دلــــم هزاران بارت

اما چه کنـــم دوبــــاره هم می آیی

.............

بااشک خودم شکستِ دریا دادم

بـربــآد تمام هســـــتِ دریا دادم

آن شب دل من عجیب نوفانی شد

وقتـی که دلــم بدســـتِ دریا دادم

..................

دوبیــــــتی

 

چه سخته در دیارت خسته باشی

به خاکش سالهــــا دل بستـه باشی

تو باید پیش از اینهــا بهـــر رفتن

به غربت بار خود را بسته باشی

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیستم دی 1389ساعت 8:56  توسط سید محمد رضا هاشمی زاده  | 

 ازدشمنـان بــرند شـکایت بـه دوســــــتان

چون دوست دشمن ست شکایت کجابریم؟

 

 

سلام دوســـــــتان

     دنیای پرهیاهوی مجـازی اینترنت ونظرات بیشمارش با     

  همه ی حـرمتی که برای تک تک آنهاقا یل بوده وهستم   

   امااین دنیـای مجـــازی باهمه محسنات ظاهری اش،نمی     

 ارزد که شصت سال خون دل ها وتلاشهای زلال فرهنگی  

 وعلمی ادبـیت را بدون هیچ  خطا ئی بپا یش خاکستـرکنی   

 روی همیـن اصـل  تا مد تی عطـای این دنیـای مجازی را  

 به لقا یش می بخشــم وبخا طرمشکلات متعـدد حداکثربه  

     سـلام وعــرض ادبی مختـصـردرپا سـخ پیـا مهای محبت      

    آمیزوارزشمنـد دوســتان بـزرگوارم بسـنده خواهـم نمود،     

 با پوزش از همه عزیزان همدل

..................... 

همین......... حتــــی 

                

زمـــــان دارد ســـــرِ نـاساز گاری با زمین حتی

از این بازی خودش هم خسته شد نقش آفرین حتی

منـم از شاخه ای افتاده برگی خشک وسر گردان

مرا با خود ببـر، ای چشمه جـاری همـــین، حتـی

ندادی سهــــم چشما نم به جـــز شبهـــــای بارانی

که بنویسم تورا من خیس،هرشب بیش ازاین حتی

به شعر من نمی گنجی که توشیـرین ترین شـوری

برایت تا بگویم صد غـــــــزل دریـــــــا ترین حتی

در این بی تکیه گاهـــی ها چه تنهــــا مانده ام حالا

ســــراغم را نمی گیــــری، تو هم ای نازنــین حتی

..........................

غربت بـــــــا را ن

 

هرسال  سهــــم نعمت بـــارانمان کم است

لبخنـدهـــای ســــــبز بیابانمـــــان کم است

در اسـتوای  این همــــــه دلهــــای منجمـد

آتش برای فصـل زمســــتا نمــا ن کم است

شیــرین نشــد به کــــام دل مــا زمانـه هـم

این روزها که شـــور فـراوانمـان کم است

لیلی کجـاست؟ تاکه ببـــــــیـند به روزگـار

مجنـون شـعـــرهای پـریشانمــــان کم است

بایـد برای غـــــــــربــت باران دعــــا کنیم

سـوز و گداز نـــای نــیســـــتانمان کم است

  

 

ربـاعیــــــــات

قمر بنی هاشم

وقتی که جهان زعشق واحسـاس افتاد 

گلبـــرگ گلی زشــــاخه ی یـاس افتاد

شـــد بــــال صعـود جمله ی عـالمیــان

آن دست که از پـیکـــر عبـــــاس افتاد

................

شاید دلم از چشـم تو شک بر دارد

از قنــــد لبت، گاه نمــــک بر دارد

از هق هق گریه های خود می ترسم

هرشب دل نــــازکـــــم ترک بر دارد

...............

دوچشمت تا به من خود را نشان داد

شـــــبم را وسعتی از کهکــــشان داد

تمام هســـــتی من بـــودی، افســـوس

تورفتــی زندگی بعــد از تو جان داد

.............

دوبیــــــــتی ها

بیـا ای همنـفس بـاهــــــم بمانیم

زمان گر یک نفـس، با هم بمانیم

کنـار هـم در این بی تکیه گاهی

زمان گر شد قفـس با هـم بمانیم

............

زنـــی بــادرد هـم آورد زینــب

چـــراغ شــام اهــــل درد زینب

اگر مردی به صبروبرد باریست

فــراتــر از هـــزاران مـرد زینب

آورد..باسکون ر..یعنی نبرد..هم آورد..هم نبرد

  

+ نوشته شده در  چهارشنبه دهم آذر 1389ساعت 10:21  توسط سید محمد رضا هاشمی زاده  | 

 

 ما در این در..نه پی حشمت وجاه آمده ایم

از بــدِ حادثــــه اینجــــا به پنـــاه آمده ایم

...................

از ما گذشت خــــوب وبد،اما تو روزگـــــار

فکری به حال خویش کن این روزگارنیست

عماد خراسانی

......................

چون وا نمی کنی گرهی خود گره مباش

ابر وگشاده باش چو دستت گشاده نیست

صائب 

همصدا با این سه بیت از یک غزلم 

درسکوتــی  ناخواســـته..تا بعــــــد.... 

 باید بــــرای ایـــن دل بیچـاره فـــکری کـــرد آخر

می ریــــزد این ویــرانــه از بــارگــران درد آخر

من مـی روم تــا روشــــنای آخـــر این جـاده، امـا

شب می دود دنبــال من،هــی رهگـذربـرگــرد آخر

یکی دوتا که نیست،صدها داغ جانسوزاست امروز

تاکـی تحمــــــل می کند این درد ها را مــــــرد آخر

 ********

......با شیوه ای دیگر بکاریم

 

امسـال بــایـد  در  زمـین بــــاور بــکاریم

از آسمــان در خـاک بــال  و پر بــــکاریم

شب ،درسکوت عطر شب بـــوهای وحشی

تا روز ِ روشــن می شود  شبـــدر بـکاریم

حجـم زمین خــالی شد از اکــسیــژن امروز

بــاید  به قلــب خـاک ، صــدهـا در بکاریم

تا گــل کنـــد  ذهـــن هــــوا از شــاپـرکــها

از بــــاور پــــروانــه خــــاکســتر بــکاریم

محصـولمان از داغ باران سـوخت دیـروز

ایــن فصــل را با شــیـوه ای دیگر بکاریم

باران نشـد، با خــون دل یــا جـاری اشـک

یــکـبـار هــم بـــا چــشمــهای تــر بکــاریم

نـفـــرین به آن دسـتی که دیـشب جـار میزد

از عشــق ، از داغ جـــنـون کـمتــر بکاریم 

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اتفـــــاق تازه

 

خـط می خــورند قــد درخــتان جنـگلی

یک قتل عـام تازه بدین سادگــی . ولی..

فــصلی بــرای کوچ پرســتو نمانده است

 وقتی که نیست،سقـف همان خانه ی گـلی 

آشــفـتـه شـــد ز غــرش امـواج سهمـگین

آرامـــش صــمیمی مــــرغـــان ســـاحلی

تنــها به رسم زنــدگی و زنده ماندن است

این طرحــهای مضـحک و طرح مسایلی

این جــمع ها کــه حل مــسایل نـمی شود

تنــها هـدف نشــستن مـــا روی صــندلی

هــرگـــز دلـی به قلب غـریبم گره نخورد

بــرگـــرد تــا به خـلـوت خود بی معطلی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ربـــاعــیات

  درذهـن قفس نقش پَـری بگذاریم 

 برقـله ی دار، یا ســری بگذاریم

با ایـن همه بیقــــراری دلهـامان

بایـد که قـــرارد یگری بگذاریم

...............

می سـوزم اگر بـه قلب دریـــا نزنم

مجنون تراز اینم که به صحرا نزنم

از بغض گــلوگیــر شمـا می پــرسم

حــرف دل خـود را  بـزنم یــا نزنم 

..................

من ماندم وخاطری پــریشان بی تو

چشمی که گرفتـه است باران بی تو

از دایره ی حوصــله ام بیرون است

وقتی به لبم رســـیده این جان بی تو

..................

دوبیـــتــــی هــــا

نگاه هر خیابان بر گ، پاییز

و آوای درختان بــرگ ،پاییز

طنین خسـته ی نـارنجی شهر

هوای گـریه باران،برگ، پاییز

..................

مـن وتـو اتفــــاقی ســــاده بودیم

پیاده همســــفر در جـــاده بودیم

دوبرگ تشـــنه ی خشکیده در باد

کنــار دســت آب افـــتاده بـودیــم

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم آبان 1389ساعت 17:6  توسط سید محمد رضا هاشمی زاده  | 

 

جز دوست، درِِکلبـه ی ما برهمه بسته ست

 ایــن خلوت تنهـــائی دلهــای شکســته سـت

 

با پوزش از دوستان صمیمی و گرانقدرم

1- به علت عدم صحت کامل و کثرت پیامهای دوستان در طول

شبانه روز ونبودن فرصت کافی جهت پاسخگوئی به تمام پیامها

 

2- و نا رضایتی بعضی دوستان از پاسخها  و نقدهای  تکراری

وبه ظاهر یکنواخت بنده از نظر آنها و سطح  توقع بعضی ها

    جهت نقد ها ی متنوع تر و غیــر تکـــراری از بنده با همه ی     

 مشکلات متعددم در زمینه های فوق.مخصوصا وقت ناکافی و  

    وعـــدم صحت کامل و کثـــرت پیامها وبخصوص در خواست     

        نقد های تازه ترو به تعبیرشان غیرتکراری و متنوع تر       

 

     3 - روی همین اصل  باتوجه به مشکلات فـوق تامدتی از نقــد      

    کارهای دوستان معذورم ودر پاسخ پیامهای محبت آمیزشان بـه       

 سلام وعرض ادبی بســـنده خواهم کرد...باپوزش مجددا       

.................................

 

 

 ......تا حـــــرم عشق..........تقــدیم به ثـامن الحجج

 

  آقـــــا سلام ، عاشقـــم و دل شکسـته ام 

 از شاعــــران نسل پریشـــان ِ خسـته ام

  زخمی ترین مســــافـــــر درد آشـنای تو

 با یک سـبد سـتاره ی غم دسته دسـته ام

هر وقــــت آمدم زره دور..تــا حــــــرم

جز کولــــه بار گریــــه برایت نبسـته ام

قابــل نبوده ام که نخوانـدی دوبـــاره ام

 چندی ست در هـوای زیـارت نشسته ام 

 بر گنـبد طلائی تو بــــــــــــا طواف دل

عاشق ترین کبوتر این خــــــیل بسـته ام

 چنـدی است با تمام غــم و درد بی کسی

من نیز چون نمــــــاز مسافر شکسـته ام

ای آشنای ضــــــــــــــامن آهــو نگاه کن

من هم اسیر و زخمی و هم دلشکسته ام

آقا بحق مـــــــــــــــادر پهلو شکسـته ات

من نیز در خیال شفــــــــاعت نشسـته ام 

 

.................................... 

 

 

در هــــوای تـــــو

 

 در غربـتی بـدون تــو از دست می روم

با این وجود عشق تــو تا هست می روم

چشم تــو را نشانــه گرفته ست چشم من

 با یـاد تـو همیـشه از ایـن دست می روم 

 گـاهی بـدون ایـنــکه بدانــم چـه می کنـم 

 بی آدرس به کوچـه ی بن بست می روم 

زخـمی تـریــن ِ عـقـده ی آتـشفــشـانی ام

بغـض مـرا که داغ تـو بشکست می روم

 با ایـن همـــه کبـوتــــر دلهـــای نــامـه بر

عاشق تـر از همیشه به پیـوسـت می روم 

 

رباعــــی هــا

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

 

 با شور خودش چقـدر شیـرین می کاشت

در سینه ی من بلوری از چین می کاشت

از خـط مسیــر چشــم هــــایـــش تـــا من

در هر قـــدمی هـــزار تـا مین می کاشت

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

من اهل شکســــته هـــای بی پیوســـتم

با یک دل خون که مانـده روی دســـتم

بار دل مــا چقــــدر سنـــگیــن بستــــند

شاید به گنــــاه اینـکه شـاعــــر هســـتم

....................

باسوز دل شکســــــته اش ســاز نکرد

حتی پــــر وبـال خویش را بـــاز نکرد

صـد وسعت آسمـــــان فــرا رویش بود

با آنکه پــرنــــــده بـود پــــــرواز نکرد 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم شهریور 1389ساعت 9:13  توسط سید محمد رضا هاشمی زاده  | 

انتظـــــــــار

.....................

هجر تو زدرد و داغ دلگــیرم کرد

اندوه و غــــم زمان زمینگیرم کرد

 گفتند که جمعه میرسی از کعـــــبه

  این رفتن جمعه جمعه ها پیـرم کرد

........................

 

زمانـــی بیشــــــــتر

 

     می شود این روزها با مـن بمـــــانی بیشتر.؟

  همنفس باشــم به احساسـت زمــــــانی بیشتر

  سهم پـروازم اگر می شد به قــــدر عشــق تو

  می کشــــید م پـر به اوج آسمـــــــــانی بیشتر

 سبز خواهم شد، تــناور می شوم در باغ، اگر

 در کنـار لحظـــــــه های مــن بــمــانی بیشتر

در غزل ها با ردیف چشــــــم تو،از سوختن

شعله شعله می کشــــــیــدم با زبـــــانی بیشتر

بار ها بـــهر تومـــیمــــُردم  به شـــوق بودنت

  قسمت من بود اگر ازعــشــق، جـــــانی بیشتر  

 

.............................

 

       به تــــــــوان هم     

 

این چه دردیست که هرلحظه زهم کم بشویم

 پس بیـا تا من وتـو ضـــربِ درِ هـــم بشویم 

کوله باری که تـو در چشــــم غریبــت داری

مشکلی نیــست اگـــر همســـفر غــــــم بشویم

می شود با تو وبا عشـق،در این فصل سفــــر

با همــــه فاصـــــله ها ،زود فـــــراهم بشویم

به تــــوان تو، اگر من نـــرسم، ممکن نیست

حـــل هــــرمسالـه ی مشــکل ودرهـــم بشویم

می توان با غــــزل ماه در اندیشـــــه ی شب

چلچــــــراغ شـــب تنهــــایی عالــــــم بشویم

قدرت جاذبـــــه از ذهــن زمین خواهد رفت

دورتــــــر از هـــم اگر قـــــدر مســلم بشویم

.................

رباعــــــی تازه

من گم شده ام به من کمی من بدهید

 

یک شب به شکایت دلـم تــن بدهید

 

جـاری تر از اینم که بمانم یک جـا

 

بایـد بـــــروم مجــــال رفتـن بدهید

 

 

دوبیــــــــتی

 

سراپا دود آهـی بودی ای دل

کنارم گاه گاهـی بودی ای دل

 همیشه راه تـو از من جدا بود 

 رفیق نیمه راهی بودی ای دل 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه یازدهم مرداد 1389ساعت 1:6  توسط سید محمد رضا هاشمی زاده  | 

 من با تـو قسمـت میکنم تنهاییم را

 مجموعه ی آشفــته ی شـیداییم را

پر میکشد تا بیکرانهـا این دل من

آرام کن این مرغـــک صحـراییم را

آییـنه ام آییـنه ی چشمـان ســبزت

تکثیر کن با چشــم خود زیباییم را

دستم بگیر ای آشـنا تا با حضورت

پیـــــدا کنم دنیــای ناپـیــــــداییم را

در کوله بارم جـزغم تنهـاییم نیست

پس با توقسمـت میکنم تنهـاییم را

......................

......پشــــت ابـــــــر

 

  می شود تا دردل شب مـاه، پنـهان پشت ابر

 گریه را ســرمی دهد چشمان باران پشت ابر

عقده ی باران گره خورده ست دربغض زمین

  می شـکوفـد نیــنوایی از نیســــتان پشت ابر  

از عطش پرمی کِشــــــد تا ماورای آسمــــان

 وسعـت جغـــــرافیای صـد بیـــــابان پشت ابر

تا زمین با هُــــــــرم تابســــتانیش گل میکند

 آسمان هـم می کِشـد طـرح زمسـتان پشت ابر 

جـز قفـس سهـم کبــوتر نیست ازدامان خاک

  آسمــــان در آسمـان آبــــی فـراوان پشت ابر  

  .......................

 

تصـــــــــا د فی

 

این روزها چقـــدر فــــــــــراوان تصادفی

در ذهن شهر خلـــــــــوت انسان تصادفی

دیگر به خــط سیر دو چشم اعـتماد نیست

این روزها مسیر اتــــــــــــوبــان تصادفی

در طرح هــــــای مبهم بن بست کوچه ها

خط می خورد مسیر خیابـــــــــان تصادفی

بغض عطش به حنجره ی خاک مانده است

در سفره ها که زمـــــــزمه ی نان تصادفی

دیگر به انتهای زمستــــــــــــــان نمی رسیم

وقتی ست خط روشن بــــــــــاران تصادفی

در امـــتداد خــط خـطــــی ِ این مسیـــر هم

شایـــــد رسیـد نقــــطه ی پــایـــان تصادفی

 

 

داغ عشــق

عشـقــی کـه قلب منـجـــمدم را مذاب کرد

ما را به جــرم با تــو نشستن کبــاب کـرد

یک شعله عشق در شب چشمم نفس کشید

یک آیه از نــــگاه تو را مـستـــجــاب کرد

چشمت همیــشه منتـــظر چــیـز تازه ایست

چیــزی شبـیـــه آنـچه دلـــم را مـجـاب کرد

مانند مرغ گــــم شده آرام و ســـر بـــه زیر

پـســـکوچه های ذهـــن مـــرا انتخاب کرد

لعنت به چشم خستــــه ی بـــارانـــی خودم

یک شب تــمـام نقشــه ی ما را بر آب کرد

امشــب تــو نیـســـتی و ، بـرای گـــریستـن

 بایـد تمـــــام غـربـت مــــا را کــتــاب کـرد

.....................

هر دم از این باغ بــــری می رسد

تازه تــر از تازه تـــــــری می رسد

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه سی و یکم خرداد 1389ساعت 22:10  توسط سید محمد رضا هاشمی زاده  |