محـــــــرم باتمام فضای حماســی ومعطــــــــرش با

   کــاروان عشــق وایثـــاراز راه رسید ونینوای خــون

   سالارشهــــــیدان حضرت اباعــبداالله الحســـــین (ع)

  ویـارانش درهمه ی آفــاق طنین انــداز شد محــــــــرم

  بیکــــــران عشق وایثار, بر عاشورائیان وعاشقـــــان

خط ســــــرخ شهادت تسلیت .

*********

عــــــاشـورا وعشق

نقش می بندد به عــالم باز,عـــا شورا وعشق

دلنشین تر می شود دمساز,عـــاشورا و عشق

می کشد تصویـــــری از اوج خدا تا کربــــلا

تا حرم دلهایمان پــــرواز,عاشــــورا و عشق

می شود بر پا عَلم با دستـــــه هــای سینه زن

بار دیگر در جهان آغاز,عاشــــــورا و عشق

می نوازد با  طنین   گـــریـه  آهنــــگ تو را

دلنشین تر زخمه های سـاز,عاشــورا و عشق

قبله ی دلهای عـــــالم گر تو باشــی ای حسین

تا قیامت می کند اعجـــاز,عاشــــورا و عشق

*********

رباعیات و دوبیتی های عــاشورایی

*********

در کرببــلا حمــاســه ی خــون آمد

خورشید شرف به صحن گردون آمد

در وصف حســـین بن علی می گویم

از عشــق ،هر آنچه بود بیـــــرون آمد

*********

قمر بنی هاشم

زچشــــم دشمـــــنانت خواب بردی

تو گوی سبقت از مهتــــــاب بردی

نخوردی آب وحسرت مــاند بر آب

چه زیبا آبروی آب بـــــــــــــردی

*********

وقتی که جهان ز عشق و احسـاس افتاد

گلبرگ گلی ز شاخه ی یـــــــــــاس افتاد

شد بال صعود جمله ی عالمــــــــــــــیان

آن دست که از پیکر عبـــــــــــــاس افتاد

*********

شیــــر زن کربلا

زنی با درد هـــــم آورد زینـــــب

چراغ شام اهـــــل درد زینـــــــب

اگر مردی به صـبرو بردباریست

فراتر از هزاران مــرد زینــــــب

آورد(با فتحه و...وسکون ر...یعنی جنگ

..ونبرد با غم ها...هم آورد..هم نبرد)

دلسروده هایــــی

در هـــــوای دل

........................

رباعــیـــــــا ت

..........................

گفتم به دلم یک نفســـی گریـه کنم

 با بال شکســـته قفســی گریـه کنم

پیوسته شناورم دراین وسعت اشک

باید به حساب چه کســی گریه کنم؟

....................

دادم دل و لالـــه زار دستم دادی

پروانه ی بیقـــــــرار دستم دادی

حالا من ودلـــی پر از خلوت تو

دیدی که چگونه کار دستم دادی

..............

 گفتم به دلــم بغـض تو را می شکنم

در غربت خویش بی صدا می شکنم

از بسکه به سـینه ام زدم سنگت را

یک روز تو را من به خدا می شکنم

.....................

با سوز دل شکسته اش ساز نکرد

حتی پر وبال خویش را بـاز نکرد

صد وسعت آسمان فرا رویش بود

با آنکه پـرنــده بود،پـــرواز نکرد 

...................................... 

یک رباعــــی آزاد 

....................... 

از شهر شما چه زود بایـــد برویم

 آتش بشویــــــــــم و دود باید برویم 

سر چشمه اگربه شوق میخواندمان

بر عکس مســــیر رود باید برویم

............................

دوبیــــــتی ها

                       ...................

بگـــــوبامن دلا تاکـــی شکستن

نصیبت داغ وپی در پی شکستن

طنین مصــــدر تــــــــکراری تو

شکستن هی شکستن هی شکستن

                                 ..................... 

بــرو تا این حوالــــی بر نگردی

بدین آشفــــته حالــــی بر نگردی

بگیر این دل،دل زخمی کز اینجا

توهم با دست خالــــــــی برنگردی

 .....................

دوبیتی های درد فــتـر نشسـته

دل ِتنگی است پشت در نشسـته

دل ِمن خـرمنی آتش گرفته ست

که در حجمی زخاکستر نشسـته

  ...................... 

سراپا دود آهــــی بودی ای دل

کنارم گاه گاهـــی بودی ای دل

همیشه راه تو از من جــــدا بود

رفیق نیمه راهــی بودی ای دل

 ...................... 

مرا چشـم تری چون رود دادند

دلی غمـــــگین ودرد آلود دادند

ره ورسم جهـان این بود از آغاز

به هرکس هر چه لایق بود دادند

................................... 

اگر هستی به هستت داده بودم

به آن چشمان مستت داده بودم

دلم در این غریبی گم نمی شد

اگر دستم به دســـتت داده بودم 

عید سعید غــــــــدیـــر

سر آغازحکومت جهانی مولا علی ع

بر رهروان وعاشقان حضرتش فرخنده ومبارک باد

..........................

در فصل خطر امیر را گم نکنید

آن وسعت بی نظیر را گم نکنید

تنها ره ِ جنت از علی می گذرد

ای همسفران غــدیر را گم نکنید

...............

بانام علــــــی بهــار آذین کردند

هم مرکب روزگار را زین کردند

با عشق علــی واهل بیتش...فردا

میزان عمل به حشر تعیین کردند

................

غـدیـر آمد که گـلپوشت نمودند

علی جان بر سر دوشـت نمودند

چه آمد برسراین،شب پرســتان؟

که در غربت فـراموشت نمودند

تا کـــــــــی......؟

این دستـــها به جـاری ما تن نمی دهند

حتــی بـه گــل هوای شکـفتن نمی دهند

مـــا را بـــرای خـــاطــر پرواز تا بهار

راهی به حـجم دیده ی روزن نمی دهند

در انقــلاب رویــــش آتـــشــفــشان درد

سهمی به ذهـــن ملتــهب مــن نمی دهند

در روزگــار قدرت نـان بی حضور آب

فــرصت بـه عشق در دل آهن نمی دهند

رودیـــم و راه بستـــر مـــا را گـرفته اند

تــا کـی به ما اجازه ی رفتن نمی دهند؟

پریشــــــــان در باد

چـیست ایــن دفتر خـونین پـریشان در باد

بـــرگ آشـفتــه ی دیــوانه ی دیوان در باد

ذهـــن دریـــایی خــود را بــه شب تـنهائی

می سپارم به همان بی سر و سامان در باد

برگ زردی که در انــدیشه ی ســرگردانی

می زنــد نقــش پــریشانی تـــوفــــان در باد

ســوخت سرتـــاسر دیـــوان مـــرا در آتـش

آنـــکه می بـرد مـرا لحظه ی باران در باد

مـــا بـــه عریـانی و آشفتگی عادت کردیم

ریـــشه داریم بـــه تــقدیـــر پریشان در باد

می رســـم یـا که به پایان پریـشانی خـویش

می دهـم یا که به ایــن حـادثه پـایان در باد

......................

دوبیـــــــــتی ها

.........................

تورا دستـی به گل چیـدن نگیرد

خـزانــی در بهــــــــار تن نگیرد

در این دنیای غربت لحظه ای هم

خـدا هــرگز تو را از مـن نگـیرد

...............

غمی در وسعت جـونت نیفته

خزون در باغ وبسـتونت نیفته

مرا آواره کردی بـی مـروت

مگر چشمم به چشمونت نیفته

..............

عزیـز ودلنشــــتین وتـــــازه ای تو

بلنــــــدی و بلنـــــــــد آوازه ای تــو

به شعرمن نمی گنجی وچون عشق

همیشه خـــــارج از انـــــدازه ای تو

شعر زندگــــی

شاعر سـرود خط مســیری که رفـته بود

یک رهـــگذر میـان تــرافیــک پُر زدود

بر شاخه های روشـن سبـزش نبود برگ

با آن همه حــکایـت و بـا این همه وجود

چیزی شبیه گریه، ولی بی حضور اشک

گلبــرگــهای خشک لبش را که می گشود

جـاری تــر از همـیــشه، پــیـاده، زلال تر

می رفت تا به وسعت دریـا به شکل رود

وقتی بهـــار شعر غـریـبـــش شــکوفه داد

شاعـــربه مرز نقـطـه ی پایان رسیده بود

داغ عشــق

عشـقــی کـه قلب منـجـــمدم را مذاب کرد

ما را به جــرم با تــو نشستن کبــاب کـرد

یک شعله عشق در شب چشمم نفس کشید

یک آیه از نــــگاه تو را مـستـــجــاب کرد

چشمت همیــشه منتـــظر چــیـز تازه ایست

چیــزی شبـیـــه آنـچه دلـــم را مـجـاب کرد

مانند مرغ گــــم شده آرام و ســـر بـــه زیر

پـســـکوچه های ذهـــن مـــرا انتخاب کرد

لعنت به چشم خستــــه ی بـــارانـــی خودم

یک شب تــمـام نقشه ی ما را بر آب کرد

امشــب تــو نیـســـتی و ، بـرای گـــریستن

 بایـد تمـــــام غربـت مــــا را کــتــاب کـرد

*********  

بخاطرعدم فرصت کافی.وحال نه چندان مساعد

 وپاسخ نه چنـدان مطلوب بعضی دوسـتان به نقــد 

 آشعار شان ترجیح میدهم بعد ازاین در پاسخ پیام 

ها به سلامی و عرض ادبی بسنده نمایم .

 کـــــــــــــی..می شود..؟

..........................

 بایـد تــورا به شــورلبـا نت غــزل کنم

شیرینـی طــراوت ضـرب المثـل کـنـم

یک ذره از حلاوت لبهـــــای غنچه ات

بردارم ونهــــــــــایت شهــــــد عسل کنم

شرقـی ترین..حـــــــوالی فصل نگاه تـو

چشــم وچــــراغ جمـله ی اهـل محل کنم

گلبرگ های ســـــــرخ تورا در حریم باد

منشــور ســـــبز روشن بین المــــــلل کنم

چشم تورا به چشمه ی خورشــیدی زمان

در وسعتی به سیـــنه ی شب ها بدل کنم

ای آرزوی گمشــــــده در بیـــکران عشق

کــــی میشود دوباره تو را من بغــــل کنم

..............................

رباعــــــــــــی ها

…………..

دادم دل ولالــه زار دستـــــم دادی

پروانه ی بیقـــــرار دستـــــم دادی

حالا منــــم ودلـــــی پر از خلوت تو

دیدی که چگونه کار دســـــتم دادی

...............

در وسعت ســـوز وســــــاز بایــد بکشیم

این بــار گـــــــــــران که باز باید بکشیم

از هر کس ونا کسی دراین عصر وزمان

 با ایـن دل خســــــــــــته نـــاز باید بکشیم 

..........................

دوبــیـــــــــــتی ها

قفس هرچـــند دنبــــــال من وتوست

پریـــــدن قسمت بــــــال من وتوست

شکفتن در بهـــــاران سهــــم گلهاست

شکفتن در خزان مـــــــال من وتوست

..................

مـن وتـو اتفــــاقی ســــاده بودیم

پیاده همســـــفر در جـــــاده بودیم

دوبرگ تشـــنه ی خشکیده در باد

کنار دســـــت آب افـــــــتاده بودیم

..............

تصویر شکســــــــــته

بـی فایده ست اینکه اتــــومی کشی مرا

فـریــــاد می کـنی زگــلو می کشی مرا

در من شکست شـور شرابـی که داشتم

اما هنوز هـم بـه ســــــبو می کشی مرا

من تکدرخت پـیرم وتو در خیال خویش

چون غنچه ها ی باغچه بومی کشی مرا

در دفــتر صمـــــیمی ِ نقاشـــیت هـنـوز

مانند گـل، کـنـاره ی جــو می کشی مرا

بشکـســــته تـر زنقش نمـــــاز مسافرم

دیگر چـرا بـدون وضو می کشی مرا..؟

.........................

دوبیـــــــــــتی ها

نگاه هــر خیـا با ن برگ..پا ییز

وآوای در خـتـــان، برگ...پاییز

طنین خسـته ی نـارنجــی ِ شهر

هوای گریه ، باران، برگ...پاییز

.................

برو ای دل که دیگر نـــا ندارم

برای گریه ها یت جــــــا ندارم

در این خط عبور بــی سر انجام

تو میخواهی برو، من پـــا ندارم

................

به قربون پـــر و با لت بگردم

پریشان تر ز احوا لت  بگردم

بگو با من پرســــتوی مها جـر

کجـا باید به دنبــــا لت بگردم؟

.............................

متاسفانه به خاطـــرعکس العمل های نه چندان مطلوب ونا خـوشایدند

بعضی دوستان..پس از نقد بر کارهایشان در نظرات عمومی،که کلا به

در خواست خودشــان صورت میگیرد،تصمــــیم گرفته ام بعد از این با 

 احتیاط واعتدال بیشتری به نقد دقیق وباید ونباید های شعـر ها بپردازم..

 تابعد ازاین.با وجود اینهمه زحمت وصرف وقت زیاد.و.مشکلات متعدد 

پیامدهای نقد و نظرو لطف بعضــی یاران دامنـــگیرم نشود،وفقط جهت

ادای وظیفه به عرض سلام ونظری مختصربســنده خواهم کرد،باپوزش 

 وسپاس ازسعه صدر ومحبت همه دوستان بزرگوارم  

دوستان عزیز و یاران همدل

چند هفته از محضرتان

 رخـصــت

وقتی که شعری مرهم دلهای زخمی نیست حتی

این  شاعر دیوانه می خواهد  که  باشد یا نباشد

.................................

در این فصلی که من اسمش را فصل (غربت و تنهایی ) گذاشته ام  عصر

و زمانه بی تکیه گاهی،دنیای اینترنتی که می شود زیباترین لحظات دوستی

 رااز راه دور با دوســـتانی ترســیم کرد که حتی یک بار هم ندید یشــان.

 ۱- اینقدر این خطوط اینترنتی شکسته بسته شده اند که مخصوصا در جامعه  

ما یک گام هم با شما  همراه و تنظیم ، و سازش کوک نیست حتی یک روز. 

بخصوص در حوالی ما که محشر است و نمی شود روی آن  لحظه ای

هم حساب کرد .۲- و خیلی از دوستانی که دوست داری به عشق و محبت و

دوستیشان زندگی  خاکستری روزمره ات را شفافیت ببخشی . و با پیامهایشان 

حداقل لحظه ای خوش باشی خیلی دوستانی که بی بهانه و ناگهانی رهایت

می کنند و دیگر سراغی از تو نمی گیرند . چه بسیار دوســــتان اینترنتی 

ماههای قبل، که در انتظار آمدن دوباره شان نشسته ام ولی ردپایی از آنها  

پیدا نیست اینقدر بی تفاوت شده ایم که دیگر دست و دلمان به قلم نمی رود

 و شوق سرودن و نوشتن نداریم.چرا پابه پای هم حتی در دنیای مجازی پیش 

  نمی رویم؟ هر چند من کوچک و مخلص همه دوستانم و برای تک تک

پیامهایشان یک دنیا ارزش قائلم اما غم رها شدن از دوستان نیمه راه و حجم 

وسیع و متنوع درخواستها  در نقد های متفاوت که اکثرا از دایره حوصله ام

خارج واکثرا شرمنده از اینهمه محبت دوستان  بلند همتم که به سلامی بسـنده 

می کنم که به پیریم می بخشند و بر نازک دلیم . بخصوص  (قلب معیوب و 

شکســـته ام که اصلا این روزها تنظــیم نیست و باری گران بر دوشم شده).

۳-  بی محبتی نسبت به اهل قلـــم در نزد مسئولان فرهنـــگی و اجرایی 

جامعه هجرتی  نا خواسته را در دلم فریاد می زند اما حلقه ی مودت و

 دوستی که دوستان عزیزم به گردنم انداخته اند دلم راضی به رفتن دائمی

نیست که دلی در نزدشان به امانت دارم و از آنها نیز  محبت و عشقی در

 دل . گفتم دعایم کنید تا بتوانم حریف دردهای بی شماری که این روزها 

محاصره ام کرده اند از دردهای جسمی و روحی و ... در این جامعه ی

 بی پناهی و روزگار بی تکیه گاهی بشوم که نشدم.۴- پس با کمال شرمندگی

 از محضر شما عزیزانی که یک لحظه هم تنهایم نگذاشته اید رخصــــت 

می خواهم تا چند هفته ای در غربت تنهایی خودم خلوتی داشته باشم و

 تا چند هفته دیگر در صورت آرامش جسمی و روحی و رفع مشکلات 

فوق خدمتتان خواهم رسید و انشاء الله با انگیزه ای بیشتر و بهتر و اشعار

  و دلنوشته هایی رساتر ودلنشین تر عرض ادب خواهم نمود.

.................................

پس از محضرتان تا چند هفته مرخص می شوم ولی دوستان با محبتی که

دوست دارند گاه گاهی بااظهار محبت و عطر پیامشان خرسندم سازند

می توانند در قسمت نظرات همین پست که فعال نموده ام اظهار محبت نمایند.

..............................

تا دیداری تازه و زیارت دوباره تان

حق یارتان ...... یا علــــــــی 

فصل رباعــــــــــی

 انتظار

تو آمدی و قـــرار را آوردی

پایان شب انتظـار را آوردی

با آمدنت جهان شکوفـا گردید

سرسبزترین بهـــاررا آوردی

****

هجر تو زدرد و داغ دلگــیرم کرد

اندوه و غــــم زمان زمینگیرم کرد

گفتند که جمعه میرسی از کعــــــبه

این رفتن جمعه جمعه ها پیرم کرد

****

آلوده به گِل چشمه ی زمزم نکنید

از آینه ها ، سنــــــگ فراهم نکنید

هر شب شبمان ســـیاه تر می گردد

تعداد ســـــــــتاره هایمان کم نکنید

****

با اشک خودم شکستِ دریــا دادم

 بر باد، تمــــــــام هستِ دریا دادم

 آن شب دل من عجیب طوفانی شد

  وقتی که دلـــــم به دستِ دریا دادم 

****

آنروز چقدر ســــاده سر میکردند

با پای پیـاده هم سفــــــر میکردند

وقتی که دلی بــــــار گرانی میشد

از بردن آن صرف نظر میکردند

****

با تو، دل خسـته ی کبــابم یک شب

گفتم بزنم حرف حســــــابم یک شب

با این همه بیقــــــراریَت تا دم صبح

 نگذاشتی ای دل، که بخوابم یک شب

****

من ماندم و خاطری پریشان بی تو

چشمی که گرفته است باران بی تو

از دایره ی حوصله ام بیرون است

 وقتی به لبــم رسیده این جان بی تو

****

ای رود بیــــــــا دشــــــت مراآب بگیر

این شب..شب خسته را به مهتـاب بگیر

ای وسعــــــت آغــوش صمیمــــانه ترین

 من عکس تو ام بیـــا مــرا قــــاب بـگیر

ولادت با سعاد ت سا لار. شهیدان آقا.ابا عبدالله الحسین ع

 حضرت ابوالفضل العباس س.جا نباز رشید کربلا

وامام سجاد ع..پیام رسان خون شهیدان کربلا

به شما رهر وان وعاشقان آن بزرگواران تبریک وتهنیت میگویم

..................

سالار شهـــــــیدان(امام حسین ع)

.............

سرسبزتیرین اوج کــــلام ِ عشقی

هرجا که تویی عطر پیام ِ عشقی

با آمدنت جــــــهان شکوفا گردید

تاریـــخ تولـــــــــــــد تمام ِ عشقی

................

در کرببــــــلا حماسه ی خون آمد

خورشید شرف به صحن گردون آمد

در وصف حســــین بن علی میگویم

از عشق..هر آنچه بود..بـیرون آمد

...................

جانباز کربلا(ابوالفضل العباس.س)

...................

در باغ وفــــــــا شکوفه ی یاس شکفت

در وسعت عشق...شور واحساس شکفت

مـــردانــــگی تمـــــام عا لـــــــم....یکجا

در وا ژه ی دلنشــین عبـــــــــاس شکفت

...............

درراه خــــدا کسی چو عبــاس نکرد

در باغ وفــا چو آن گــُل یـــاس نکرد

درس ادب وشهـــامت وجانبـــــــازی

مانند ابو الفضــــــل کسی پاس نکرد